Ümit Yaşar Oğuzcan Milyon kere ayten şiiri

 

degerli sohbetece.org kullanicilari bütün şiir ve güzel sözlerini sitemizde bulabilirsiniz..

Ben bir Ayten’dir tutturmuşum
oh ne iyi Ayten’li içkiler içip sarhoş oluyorum ne güzel
Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin
Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor
Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum
Ayten üstüne
Saatim her zaman Ayten’e beş var
Ya da Ayten’i beş geçiyor
Ne yana baksam gördüğüm o
Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor
Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz
Günlerden Aytenertesidir
Odur gün gün beni yaşatan
Onun kokusu sarmıştır sokakları
Onun gözleridir şafakta gördüğüm
Akşam kızıllığında onun dudakları
Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim
Ayten’i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz
Bir kadehte sizinle içeriz Ayten’li İki laf ederiz
Onu siz de seversiniz benim gibi Ama yağma yok
Ayten’i size bırakmam
Alın tek kat elbisemi size vereyim
Cebimde bir on liram var
Onu da alın gerekirse
Ben Ayten’i düşünürüm, üşümem
Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar
Parasızlık da bir şey mi Ölüm bile kötü değil
Aytensizlik kadar
Ona uğramayan gemiler batsın
Ondan geçmeyen trenler devrilsin
Onu sevmeyen yürek taş kesilsin
Kapansın onu görmeyen gözler
Onu övmeyen diller kurusun
İki kere iki dört elde var Ayten
Bundan böyle dünyada Aşkın adı Ayten olsu

Yüreğime Saplandın Şiiri

Şarkılar hep tek yanlı aşklar için ağladı
Hüzünlerdi dökülen tamburların telinden
Gönül mangalında ateşler kül bağladı
Sağlam bentler yıkıldı ihanetin selinden
Çalmadın bir daha gönül kapısını
Dalında kurudu ümidin goncaları
Sevdaya alkış tutan elleri kader kırdı
Bir türlü bulamadım o dörtlü yoncaları
Aşkın mutlulukları çözülmeyen bir sırdı

Yorgun kanatların Şiiri

Gönül mangalında ateşler kül bağladı
Sağlam bentler yıkıldı ihanetin selinden
Çalmadın bir daha gönül kapısını
Gülmedin sabahıma pembe şafaklar gibi
Bir kenara fırlattın aşkımın tapusunu
Dalında kurudu ümidin goncaları
Sevdaya alkış tutan elleri kader kırdı
Bir türlü bulamadım o dörtlü yoncaları
Aşkın mutlulukları çözülmeyen bir sırdı
Şarkılar hep tek yanlı aşklar için ağladı
Hüzünlerdi dökülen tamburların telinden

Bulutlar geliyor uzaklardan Şiiri

Benden koparırcasına’aldı seni ufuklar
Böyle öksüz kaldı artık bu şehir
Göklerinde mahzun bakışlı kuşlar
Bir el sildi ufkumdan renkleri bir bir
Hep aynı hasretle söndü yıldızlar
Bulutlar getirsin aydınlığını bana
Silinsin içimdeki bu vakitsiz karanlık
Yeniden hükmedelim zamana
Gün bir daha doğmadı pencereme
Bir acı şarkıya başladı rüzgâr
Masmavi akışı durdu zamanın

Sana sesleniyorum Şiiri

Kalbimde bir burkulma bir garipseme
Mevsimler manasını kaybetti artık
Birden uzaklaşıverdi bahçemden son kuş
Vakitsiz boynunu büktü sardunyam
Yıldızlar isteksiz rüzgârlar hırçın
Şimdi yalnız hatırandan ibaret dünyam
Sana gönül koydum Haziran ayı
Böyle melûl-mahzun bıraktın beni
Dağlar yalnızlığınca yücedir ama
Hoyrat yine de yalnızlığın elleri
Alıştığımız zamanlar vardı hülyalı
Gittin tükendi ömrümdeki aydınlık

Özlemin içimde Şiiri

Özlem olgunlaşması sevginin
Sen düşersiniz hayata esir aşkla
Aşk yakar dostluğu hırsla oda
Yalan düşer iki yürek arasına
Gül yırtılır lime lime dikeninde
Zaman okutur kumu toprak
Yürek teni öğütür hayat olur
Gece günün dönemidir hüzne
Meyve çiçeğin dönümü zamana
Sabır duygunun dönümü sevdaya

Sevdim inanki Şiiri

Gönlümde hasretin biter mi bir gün
Şu yüce dağlara duman çökünce,
Geçmiyor ki günler hasret çekince,
Kim görür bu yürek yaşlar dökünce;
Özlemin içimde tüterken her gün,
Gönlümde hasretin biter mi bir gün
Sen hasret bağında açan çiçektin,
Sen gerçek sevdamdın, kalbimde
Biliyorum sende acılar çektin,
Özlemin içimde tüterken her gün,

Sana Hasret Şiiri

Birden aklına düşer hasret,
Ne sevdiğini biliyorsundur
Nede onun seni sevdiğini
Sevişemezsin hoyratca
Hasret keser yolunu tam deminde
Beklersin açmış kucağını ona
Yeniden bir başlangıç misali
Ama yaman bir kelimedir
Şu hasret dediğimiz.
Bazen hayallerin vardır
Alabildiğince özğür
Hemde sınırsız yaşanası