Yorgun kanatların Şiiri

Gönül mangalında ateşler kül bağladı
Sağlam bentler yıkıldı ihanetin selinden
Çalmadın bir daha gönül kapısını
Gülmedin sabahıma pembe şafaklar gibi
Bir kenara fırlattın aşkımın tapusunu
Dalında kurudu ümidin goncaları
Sevdaya alkış tutan elleri kader kırdı
Bir türlü bulamadım o dörtlü yoncaları
Aşkın mutlulukları çözülmeyen bir sırdı
Şarkılar hep tek yanlı aşklar için ağladı
Hüzünlerdi dökülen tamburların telinden

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir